RINDUNYA KIAN MEMBARA
Cinta itu seumpama serangkai mutiara… kadang-kadang ia putus dan kita perlu mengarangnya sekali lagi. Kadang-kadang ia hilang, lalu kita harus mencarinya semula… tetapi kadang-kadang kita tak mungkin menemuinya lagi; walau di mana-mana pun dan walau bila-bila pun. Atau mungkin tiba-tiba kita telah menemui mutiara yang lain pula? Lalu perlukah kita karangkan semula cinta itu di tangkai hati kita?
